Voor je wagenrij staan twee keuzes: links de karretjes, rechts de mandjes. Voor je het weet, heb je alweer gedachteloos […]
De kleinkinderen rennen door het huis, stemmen hoger dan vroeger lijken. De deurbel, een piepje van de oven, een WhatsApp-geluidje
Een berg lauw geworden friet, kipnuggets die nét iets te droog zijn, en dat eeuwige geluid van de ventilator dat
Alsof je nooit iets gedaan hebt. Je kijkt naar die grijze slierten achter de bank en vraagt je af waar
“Vreemd, er zou genoeg op moeten staan,” mompelt de man van ergens in de zestig. Zijn handen trillen net iets
De deur gaat open, mensen druppelen binnen, jassen gaan uit, iemand lacht te hard, iemand kijkt net iets te lang
We hangen netjes pinda’s en vetbollen op, kijken naar mezen en roodborstjes en voelen ons even bondgenoot van de natuur.
Je kent misschien dat gekke gevoel op een zondagavond. Je scrolt door social media, ziet mensen die naar Bali verhuizen,
Het scherm licht nog één keer op, meldingen dwarrelen binnen als nachtelijke vuurvliegjes. Je legt je telefoon naast je kussen,
Binnen. In je eigen huis. Je schuift ze onder je partner op de bank, tegen de hond, tegen de verwarming.
