Tussen angst en vooruitgang: hoe een 330 meter lang vliegdekschip calais dwingt kleur te bekennen
De ochtendmist hangt nog laag boven de haven van Calais wanneer de schaduw opdoemt aan de horizon. Eerst lijken het […]
De ochtendmist hangt nog laag boven de haven van Calais wanneer de schaduw opdoemt aan de horizon. Eerst lijken het […]
Op 7 meter diepte, in het troebele groenblauwe water bij een duikcentrum in Florida, tikt een man tegen het raampje
Op de laadpaal op de hoek staat een Tesla naast een verweerde Golf met roestplek op het spatbord. De ene
De zaal ruikt naar lauwe koffie en handgel. Op de stoelen zitten vooral mensen met grijs haar, opgevouwen pensioenoverzichten op
Op een druilerige woensdagochtend sta je in de supermarkt, vast tussen de havermelk en de halfvolle melk. In je ene
De klok tikt zachtjes in de ziekenhuisgang. Een jonge verpleegkundige schuift haar badge door het poortje, met wallen onder haar
Het is kwart over negen op een doordeweekse ochtend. In een rijtjeshuis in Amersfoort schuift een 63-jarige man de salontafel
In de drogist draait een oudere vrouw twijfelend het blauwe Nivea-blikje in haar handen. “Deze gebruik ik al vijftig jaar,”
In een zaaltje van een buurthuis in Amersfoort schuift een groep zestigers ongemakkelijk op hun stoelen. De presentatie van het
De zee voor Calais oogt vlak als een parkeerplaats. Grijs, bijna saai. Tot ineens, aan de horizon, een donkere massa