Daniel Krüger

Je draait hem automatisch naar helemaal links, wacht tot het water bijna prikt aan je huid en begint je handen […]

De koffie staat al koud te worden op het aanrecht. Je tas ligt half open op de grond, ergens piept

De ruit is nat, het kozijn zwart uitgeslagen op de hoeken, en op de vensterbank staat een simpele glazen kom

Toch denk je er waarschijnlijk pas aan als hij een irritant zoemgeluid maakt of als de yoghurt achterin plots bevroren

Geen oortjes, geen scherm, geen TikTok die doorrolt. Alleen een oude krant, halfgevouwen op schoot, en haar blik die ergens

Op hun loonstrook staat hetzelfde bruto, hetzelfde netto, zelfs dezelfde functiebenaming. En toch zit de één eind van de maand

Je staat met een lepel in de ene hand en een snijplank in de andere. De ui is al bijna

Gisteren nog strak wit, nu grauw, met dat ene vlekje waarvan je niet snapt waar het vandaan komt. Je hebt

Je zit in een vergadering, je glimlacht, je knikt, je speelt mee. Maar onder tafel kramp je je tenen samen,

De tandarts boort nog na, het speeksel wordt weggezogen, en ergens in de achtergrond bromt de televisie in de wachtkamer.