Daniel Krüger

Niet om honger, maar om de “verkeerde” doos cornflakes. Zijn moeder hurkt rustig neer, praat zacht, benoemt gevoelens, stelt een […]

Elke keer dat die glimlachte, ontspanden haar schouders een beetje. Zodra de glimlach verdween, spande alles weer aan. Ze lachte

Gister nog prima, vandaag onbruikbaar. Je zucht, gooit het weg en rekent uit hoeveel geld er eigenlijk in die vuilnisbak

Zijn kaak is aangespannen, schouders hoog, adem kort en schokkerig. De hartslagmelding kleurt rood: “103 bpm – ruststand”. Hij veegt

.. en toch lijkt de lucht daarna zwaarder, klammer, bijna plakkerig. De ramen beslaan sneller, de muren voelen kil, en

Je zit aan je bureau, staart naar een positief evaluatieverslag, en toch blijft dat ene zinnetje hangen: “kan beter communiceren

Je grijpt naar je telefoon, half in paniek: heb je die ruzie gisteravond echt gehad, of was het “maar” een

De barista draait het volume van de playlist net een tikkeltje hoger. Kopjes rinkelen, mensen praten door elkaar, het schuimen

Je ogen glijden over de woorden, maar er blijft niks hangen. Je muis beweegt bijna automatisch naar dat ene icoontje.

Gedachten, piekeren, een droge keel, heen en weer draaien. Je wordt niet alleen laat in slaap, je wordt óók nog