Je leeft niet in het verleden, je sterft erin: hoe gehechtheid aan vroeger je brein verwoest
De man tegenover me in het café staart niet naar zijn koffie, maar naar iets dat ik niet kan zien. […]
De man tegenover me in het café staart niet naar zijn koffie, maar naar iets dat ik niet kan zien. […]
Op een winderige ochtend in oktober staat boer Erik aan de rand van zijn akker. Voor het tiende jaar op
De buurman staat met koude handen in zijn jaszakken naar jouw hortensia’s te kijken. “Je moet ze nú helemaal terugknippen,
Ze kijken omhoog, in een oude loods aan de rand van de stad. Drie jonge ingenieurs, koffie in kartonnen bekers,
Vlak voor zonsopkomst, langs een Nederlandse provinciale weg, ligt een vers geamputeerde bomenrij. De stammen zijn strak afgezaagd, de lucht
De doos klapt open en een golf van zoete slagroomlucht rolt de kleine bakkerij in. Het is nog donker buiten,
De lichten in de controlekamer zijn fel, maar de gezichten vermoeid. Op het scherm knipperen grafieken van stroomverbruik, netbelasting, pieken
<blockquote>“Sinds we onze kachel hebben teruggeschroefd naar stand 2 en alleen ’s avonds drie uur stoken, gebruiken we bijna een
Buiten is het grauw en vochtig, binnen staat de thermostaat op 19. Mevrouw De Vries uit Zwolle trekt haar vest