De kleinkinderen rennen door het huis, stemmen hoger dan vroeger lijken. De deurbel, een piepje van de oven, een WhatsApp-geluidje […]

Voor je wagenrij staan twee keuzes: links de karretjes, rechts de mandjes. Voor je het weet, heb je alweer gedachteloos

Op een grauwe maandagochtend schuift Sara haar stoel naar achter in het kantoortje van de HR-manager. Ze heeft haar beslissing

De deur gaat open, mensen druppelen binnen, jassen gaan uit, iemand lacht te hard, iemand kijkt net iets te lang

“Vreemd, er zou genoeg op moeten staan,” mompelt de man van ergens in de zestig. Zijn handen trillen net iets

Alsof je nooit iets gedaan hebt. Je kijkt naar die grijze slierten achter de bank en vraagt je af waar

We hangen netjes pinda’s en vetbollen op, kijken naar mezen en roodborstjes en voelen ons even bondgenoot van de natuur.

Het scherm licht nog één keer op, meldingen dwarrelen binnen als nachtelijke vuurvliegjes. Je legt je telefoon naast je kussen,

Je kent misschien dat gekke gevoel op een zondagavond. Je scrolt door social media, ziet mensen die naar Bali verhuizen,

In het gangpad wringt een onbekende zich door de mensenmassa. Je voelt je schouders aanspannen, je tas wat dichter tegen